കഥയിലെ കാമുകി

കഥയിലെ കാമുകി കുടെ വിളിച്ചു
ഒന്നിനി വിണ്ടും തമ്മില്‍ കാണാന്‍
കരയും യമുനതന്‍ തീരത്തിരിക്കാന്‍
കല്‍പ്പടവുകളില്‍ കവിതകളെഴുതാന്‍

കഥയിലെ കാമുകി കുടെ വിളിച്ചു…

ഒരു വാക്ക് ചൊല്ലാന്‍ , ഒരു വാക്ക് കേള്‍ക്കാന്‍
പരസ്പരം മിഴികളില്‍ മിഴിനട്ടിരിക്കാന്‍
ഗാസലുകള്‍ പാടി  സന്ധ്യയെ ഉറക്കാന്‍
നദിയുടെ മടിയില്‍ നക്ഷത്രമെണ്ണാന്‍

കഥയിലെ കാമുകി കുടെ  വിളിച്ചു…

രാത്രിവിളക്കില്‍ , തണുപ്പിന്‍ മറവില്‍
കൈകൊര്‍ത്തിരിക്കാന്‍ , പരസ്പരം പുണരാന്‍
അധരത്തില്‍ അധരം ഇണചെരുമ്പോള്‍
പരസ്പരമറിയാന്‍ , ഒന്നായി തീരാന്‍

കഥയിലെ കാമുകി കുടെ വിളിച്ചു…
കഥയിലെ കാമുകി കുടെ വിളിച്ചു…

-മര്‍ത്ത്യന്‍

Advertisements

8 Comments Add yours

  1. സ്നേഹതീരം says:

    ചിലപ്പോൾ അങ്ങനെയാണ്. കഥാപാത്രങ്ങൾ വായനക്കാരന്റെ (കഥാകാരന്റെ)ജീവിതത്തിലേയ്ക്ക്
    ഇറങ്ങിവരും. സൂക്ഷിച്ചാൽ ദു:ഖിക്കേണ്ട 🙂

    എഴുത്ത് നന്നായി, ട്ടോ 🙂

  2. നമ്പൂ,,
    ബ്ലൊഗിന്റെ പുതിയ മുഖം ഇഷ്ടായി..

    കഥയിലെ കാമുകി ഇറങ്ങിവരുന്ന ഒരു ചിന്ത, പുതുമ ഉണര്‍ത്തുന്നു..നല്ല വരികളും

    ആശംസകള്‍

  3. Marthyan says:

    വഴിപോക്കാ, താങ്ക്സ്..
    സ്നേഹതിരം , കഥയിലെ കാമുകനെയും കാമുകിയെയും പ്രണയിക്കാത്ത എത് വായനക്കാരനാ ഉള്ളത്‌

    ഇവിടാം വരെ വന്നതില്‍ സന്തോഷം

  4. വയനാടൻ says:

    ഈണം പകരാൻ ഉതകുന്ന വരികൾ

    ആശംസകൾ

  5. ശരിയാണ് വയനടാ,
    എവിടെയോ എപ്പോഴോ ആരെയോ കാത്തിരുന്നപ്പോള്‍ വെറുതെ മൂളിയതാണ് അങ്ങനെ പാടി പകര്‍ത്തിയതാണ്

  6. സ്നേഹതീരം says:

    ഈ കവിത വായിച്ചപ്പോൾ ഒരൂ കഥ എഴുതാൻ തോന്നി. അത് പോസ്റ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. വായിക്കുമല്ലോ 🙂

  7. എന്താണീ കുടെവിളി എന്ന് ശബ്ദതാരാവലിയില്‍ നോക്കട്ടെ… 🙂

  8. മാറ്റിയിട്ടുണ്ട് മനോജേ 🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s