ചാണകം

ഇപ്പം മെഴികീട്ടെ ള്ളടോ….
ഈയിലൂടെ ങ്ങനെ മണ്ടി നടക്കല്ലെ
ഹൈ ഈ ചെക്കനെക്കൊണ്ട് തോറ്റു
ദാ.. ങ്ങള് കേക്ക്ന്ന്ണ്ടൊ…
ഇബനെ ആപ്പറത്തേക്കൊന്ന് വിളിക്കീ
എപ്പ നോക്യാലും ങ്ങളും ങ്ങള പുത്തകോം
ചാണകത്ത് കെടന്ന് നെരങ്ങാൻ ഞാനും
ഇക്ക് വയ്യ പണ്ടാറടങ്ങാൻ…..
പോയ്ക്കെടാ കോലായിലേക്ക്….

അല്പം കഴിഞ്ഞ് കോലായിൽ
———————
കണ്ണിറുക്കി കാട്ടൽ… പിന്നെ
ഒളങ്ങന്യാ ഇയ്യ്‌ കാര്യാക്കണ്ട
മ്പക്ക്‌ ചാണകം മേഴികി കയിഞ്ഞാൽ
ആടപ്പോയിരിക്കാം
അപ്പക്കും ഒള് തണുക്കും
പിന്നെ ഇപ്പം മെഴിക്യ ചാണകത്തിന്റെ
അസ്സല് മണോം രസിച്ച് നല്ല ചൂട്ള്ള
ദോശ തിന്നാം… സമ്മന്തീം കൂട്ടി…
ഓളെക്കാൾ നല്ല ദോശ ണ്ടാക്ക്ണോരെ
ഞാനറിയില്ല…… ഒള വയറ്റ്
പറന്നത് അന്റ ഭാഗ്യം…..
ഓളെ കെട്ട്യേത് ന്റേം…..
-മർത്ത്യൻ-



Categories: കവിത

Leave a comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.